آیا Frieze به یک هفته مد غیر رسمی تبدیل شده است؟

صبح پاییزی روشن و درخشان در لندن بود و در داخل کلیسای کوچک سیاه که توسط هنرمند تئاتر گیتز برای گالری سرپنتاین در هاید پارک طراحی شده بود، نمایشی در جریان بود.

مشاهیر دنیای هنر مانند مایکل کریگ مارتین، اوا روچیلد، رانا بیگم و هانس اولریخت اوبریست مجموعه‌های مجسمه‌سازی خیره‌کننده‌ای را در سایه‌هایی از آمتیست، مرجان، آکوامارین و چارتروس بررسی کردند. اما این رویداد بخشی از فریز لندن، نمایشگاه هنر معاصر پر زرق و برق و غول پیکری که هفته گذشته برگزار شد، نبود. در عوض، این آخرین نمایش باند روکساندا ایلینچیچ در نمایش باند بهار 2023 او بود.

خانم. نمایش ایلینچیچ در ابتدا برای هفته مد لندن برنامه ریزی شده بود، اما برای مراسم تشییع جنازه ملکه الیزابت به تعویق افتاد. معلوم شد که روکش نقره ای دارد.

خانم “بسیاری از مشتریان من از دنیای هنر هستند.” ایلینچیچ در استودیوی خود قبل از نمایش گفت و از میان رگه های تافته که بعداً مانند گلبرگ های گل رز در کت واک شکوفا شد ورق زد. «معمولاً آنها در موقعیتی نیستند که به برنامه های من بیایند، اما این هفته همه آنها در شهر هستند. بنابراین، گرد هم آوردن این دنیاها بسیار زیبا بوده است.»

خانم. ایلینچیچ تنها طراح نبود که از Frieze و انبوه گالریست‌ها و کلکسیونرهای ثروتمند و خوش‌پایه آن بهره می‌برد. Off-White، Boss، Prada و Marc Jacobs همگی مهمانی های بزرگی را در طول هفته برگزار کردند.

ساعاتی بعد از خانم سارا برتون در نمایشگاه ایلینچیچ آخرین مجموعه لباس های زنانه خود را برای الکساندر مک کوئین در کنار رودخانه تیمز در کالج نیروی دریایی سلطنتی قدیمی در گرینویچ به نمایش گذاشت. نه اینکه خودش را دنبال جمعیت ببیند. این برند لوکس بریتانیایی برای اولین بار در سال گذشته نمایشگاه های مستقلی را در کنار Frieze – یکی برای صنعت و دیگری برای مشتریان – به نمایش گذاشت.

خانم “من عاشق نمایش در لندن هستم.” برتون گفت. “در اینجا شما این مدرسه موسیقی باورنکردنی را دارید، که یک کالج دریایی پر از تاریخ بود، و در آن سوی رودخانه، شهر مدرن را دارید. این چیز عالی در مورد لندن است. قدیم و جدید به نوعی دست در دست هم زنده می مانند.”

این نمایش که در داخل یک حباب ابری برگزار می‌شد که از طریق آن می‌توان از نمادهای معماری برجسته تشکیلات مردانه بریتانیا در گذشته و حال جاسوسی کرد، تصورات مربوط به لباس زنانه را تشریح کرد. یا به قول طراح، “در روزگاری که ما زندگی می کنیم چگونه یک زن را می پوشانید تا او را قدرتمند کنید؟”

او گفت: «در نهایت، این درباره زنی است که برای یک زن لباس می پوشد و نه نگاه مردانه.»

خیاطی تیغی در مشکی، آبی کبالت و قرمز مایل به قرمز وجود داشت – رنگ‌هایی که روی لباس‌های بافتنی ویسکوز ساخته شده از برش‌های پارچه‌ای که پوست کنده می‌شد تا تکه‌هایی از گوشت را نمایان کرد. Skin در این فصل بسیار زیاد بوده است، و اینجا هم بود. کت‌های تاکسیدویی وجود داشت که نیم تنه را نمایان می‌کرد، همراه با شلوارهای قدبلند که یادآور بریدگی «بامستر» این برچسب از دهه 1990 بود. مینی لباس های کرست با روکش های چرمی آبشاری؛ کت و شلوار جین peekaboo; و یک چاقوی پهن با مدل نائومی کمبل با بریدگی هایی در اطراف ران ها و شانه ها.

چشم نماد تکراری بود. همچنین، ارجاعات گلدوزی شده به هنرمند رنسانس اولیه هیرونیموس بوش و “باغ لذت های زمینی” او – با تکان دادن سر، خانم. برتون با این احساس که “ما در عصر تاریک دیگری هستیم” گفت.

زمان نامطمئن است، شکی نیست، به خصوص اینجا در لندن با کاهش شدید پوند و یک دولت جدید متزلزل. بنابراین، راف سیمونز، که در قلب همیشه آنارشیست بود، در مجتمع غول پیکر چاپ ورکز در ناحیه روترهیت، یک مسابقه تکنو ریوی بزرگ و ریگ برگزار کرد. شامپاین و طناب های مخملی گالری های مایفر را فراموش کنید. اینجا همه دعوت شده بودند.

فضای صنعتی مملو از هزاران نفر از جمله مدیران مناسب، صاحبان صنعت، بچه های باشگاه و دانشجویان مد بود. همگی شانه به شانه ایستاده بودند که ناگهان یک بار بلند که آبجو و ودکا داشت به باندی تبدیل شد که مدل‌هایی از سایه بیرون می‌آمدند. مردان و زنان از کتانی یا بافتنی نازک کاغذی، ژاکت‌های بدون آستین با جلیقه‌های توری، تی‌های گرافیکی با شعارهای دست‌نویسی مانند «همه آن‌ها را بکش و برقص» می‌پوشیدند.

همچنین تعداد زیادی خیاطی مینیمالیستی بی‌نقص، همراه با شلوار لی به رنگ کرایولا و کفش‌های پاشنه‌دار بچه گربه‌ای براق یا چکمه‌های مشکی درشت وجود داشت.

این نافرمانی و لذت‌پرستانه، عرق‌آور و خشن بود – و منطقی بود که آقای. سیمونز نمایش خود را پس از مرگ ملکه به تعویق انداخته بود. پس از گرفتن تعظیم پایانی خود، آقای. سیمونز با پریدن مستقیم به میان جمعیت، تماشاگران را غافلگیر کرد.

کمتر تعجب آور انگیزه او برای نمایش در لندن بود. آقای. سیمونز به ایونینگ استاندارد گفت که در ابتدا پس از شرکت در فریز در سال گذشته تصمیم گرفته بود نمایش خود را به لندن منتقل کند.

یا همانطور که برخی آن را پنجمین هفته مد می نامند.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم