نقد و بررسی کتاب & Chain Gang All Stars& اثر نانا کوامه آدجی برنیاه

CHAIN-GANG ALL-STARS، توسط Nana Kwame Adjei-Brenyah


آیا باید اینقدر لذت ببرم؟ این یکی از گواهی‌های ناخوشایند استعداد نانا کوامه آدجی برنیاه است: نمی‌توانید اولین رمان او، «ستارگان زنجیره‌ای، باندهای زنجیره‌ای» را تحسین کنید، بدون اینکه خون به دستتان برسد. لذت بردن از این اقدام، شریک شدن در گناه هواداران تشنه خون است که در کنار رینگ در مسابقات مرگ بین زندانیان که پخش زنده پخش می شود، نشسته اند. ادجی برنیاه در نوشتن صحنه های دعوا آنقدر خوب است که انزجار اخلاقی ما هرگز به طور قطعی هیجان اولیه خواندن آنها را از بین نمی برد.

به همین دلیل کتاب او کار می کند. این یک عمل اعتراضی است، اما مستقیماً موعظه نمی کند. در عوض، شما را فریب می دهد، گویی برای نشان دادن چقدر آسان است که بپذیرید دنیایی به این بیماری. حتی خوانندگانی که شرارت وقیحانه فرضیه دیستوپیایی را تصدیق می‌کنند – این دوئل‌های تلویزیونی راهی به سوی آزادی به زندانیان ارائه می‌دهند – ممکن است خود را از تصویر آن که هم به عنوان طنز و هم به عنوان نویسندگی ورزشی مستقیم عمل می‌کند، تحسین کنند. آرامش بین مبارزات به خوانندگان این امکان را می دهد که به همه راه هایی که برای لذت بردن از چنین داستانی شرطی شده اند، با هر تعداد از انحرافات آمریکا، فکر کنند: سرگرمی های تلویزیونی مواد مخدر، استعداد منحصر به فرد آن برای حبس های دسته جمعی، نوآوری مداوم آن در فناوری خشونت. ، سیستم کاست نژادی آن، اشتهای ابدی آن برای قصاص. اما این سرگرم کننده است، قول می دهم.

و با این حال، همان‌قدر که این کتاب مرا به این بخش‌هایی از جهان که می‌دانستم مورد تمسخر قرار می‌گیرند می‌خنداند، باعث شد آرزو کنم کاش کمتر آن را می‌شناختم. ایالات متحده “Chain-Gang All-Stars” مانند کشور ما است، اگر به نقاط پوچ تیز شود و چند دهه به آینده پرتاب شود. مشهورترین ورزشکار آن، لورتا توروار، قهرمان داستان ما است که به خاطر ضربه زدن به همسالانش با یک چکش بزرگ، محبوب است. در زندگی قبلی ناشناس خود، او به قتل یک عاشق محکوم شد. پس از شرکت در برنامه Criminal Action Penal Entertainment (CAPE)، توروار از محدوده یک زندان خصوصی خارج شد و وارد یک نوع اسارت پر زرق و برق شد. این زندانیان که به عنوان لینک شناخته می شوند متعلق به تیم هایی به نام Chains هستند که در تمام طول روز در مارش ها در سراسر کشور حرکت می کنند. آنها به صورت دوره‌ای به میدان‌هایی می‌رسند تا با لینک‌های رقیب چین تا مرگ مبارزه کنند. این نبردها به عنوان ورزش های پرداخت به ازای نمایش برای جهان ارائه می شود. بقیه زندگی روزمره آنها، پر از سیاست های داخلی و خونریزی های بی رویه، به عنوان تلویزیون واقعیت اپیزودیک بسته بندی شده است.

همه این قرار گرفتن به افراد مشهور منجر می شود. مبارزان برتر جایگاهی متناقض در جامعه دارند: اینفلوئنسر زندانی، گویی اسپارتاکوس در روزهای مرخصی‌اش به دنبال هجوم می‌آید. خواربارفروشی ها و فست فودهای زنجیره ای برای فضای تبلیغاتی گرانبها روی پوست و لباس Thurwar رقابت می کنند. رانندگان و افسران سرباز-پلیس این افراد مشهور را در کنفرانس های خبری و روزهای مشارکت مدنی چوپان می کنند. یکی از نگهبانان به مبارز محبوبی که می‌خواهد به تماشاچیان خشمگین سلام کند، می‌گوید: «سوژه‌های شما منتظرند، محکوم شده‌اند.» و این کنایه را در پنج کلمه فشرده می‌کند. قبل از دعوا، استعداد ستاره طرفداران را در شعارهای تماس و پاسخ هدایت می کند، و در اصطلاحی کار می کند که معادل محمد علی، رپ بوم باپ و ذن کوان است. این “ورزش” از کاریزمای این ورزشکاران سود زیادی می برد – که در بیشتر موارد به طور غیرقابل انکار سیاه است – در حالی که آنها را با قیدهای مچی الکترونیکی اسیر نگه می دارد.

این کتاب با تمثیل هایش خجالتی نیست. پس از پیروزی در زمین های کشتار، یک مبارز امتیازهایی را به دست می آورد که با آن می تواند سلاح یا غذا یا محل اقامت خود را ارتقا دهد، گویی که کمیسر زندان از یک بازی ویدئویی نقش آفرینی الهام گرفته است. چیزی که همه این مبارزان به دنبال آن هستند آزادی است، کلمه ای که در سراسر کتاب با حروف بزرگ به نظر می رسد، مانند یک اصطلاح هنری یا ایمان. این در دو نوع است: آزادی کم (مرگ، به هر حال ممکن است آنها را پیدا کند) و آزادی بالا (بخشش، تخفیف یا بخشش پس از سه سال زنده ماندن در مدار).

کل این طرح با صدایی که فقط متعلق به ادجی برنیاه است، بیان می‌شود، که غزل را به غزلیات تبدیل می‌کند – کلمات زیبا در مورد کارهای زشت. برخی از بهترین جملات مبارزه او به نظر می رسد که جو روگان در خلسه فرو رفته و دیکشنری و ریتم های تونی موریسون را بر عهده گرفته است. اگر از آن آمیختگی نامقدس عقب نشینی کردید، این همان نکته است. و نویسنده این شوک را صفحه به صفحه ادامه می دهد. Adjei-Brenyah شهود خوبی دارد، یک حس تقریباً فضایی برای آنچه که باید ببینیم و آنچه را که نمی بینیم. نام های او واضح است، مانند Sunset Harkless (یک مرد) و Spinifer Black (یک نیزه)، و تعبیرهای فشرده او یک هدیه است. هنگامی که زندانیان برای لذت عمومی تا سر حد مرگ مبارزه می کنند، به عنوان “ورزش اکشن سخت” در اختیار برادران قرار می گیرد. یکی از این مخاطبان، با شعاع شبه روشنگری، متوجه می‌شود که تماشای زنی که به مدت سه سال مردم را تا سر حد مرگ می‌کشد، او را به یک «فمینیست» تبدیل کرده است. بیش از یک جورج ساندرز کوچک در این جنک های بلند وجود دارد، و جای تعجب نیست که ببینیم او به عنوان یک مربی در قدردانی ها از او تشکر می کند. رمان نمایش کاملی از کنترل نویسنده است. ادجی-برنیاه فقط در چند دیالوگ پر پیچ و خم بین توروار و هم تیمی و همکارش، طوفان استکسکس، کنترل خود را بر سرعت و لحن از دست می دهد.

برخی از مردم در این جامعه خیالی به نهاد CAPE اعتراض می کنند، اما بسیاری از افراد دیگر با خوشحالی آن را در رژیم غذایی مردمی-فرهنگی خود قرار می دهند. علاقه مندان متوجه شده اند که چگونه می توانند از ناهماهنگی شناختی لذت بردن از قتل زنده عبور کنند. این اصطکاک بخش زیادی از طنز تلخ رمان را ایجاد می کند، که برای هر کسی که سرگرمی مورد علاقه اش هزینه انسانی اجتناب ناپذیری دارد آشنا خواهد بود. یکی از بینندگان به آرامی با این منظره بیمار به عنوان «مطالعه ای در مورد انسانیت که او به این نتیجه رسیده بود که هر فرد روشنفکر و آگاه اجتماعی حداقل باید آن را مطالعه کند، گرم می شود. بخشی از گفتگوی فرهنگی بود. حتی اگر او در مورد اخلاقیات آن دوسوگرا بود، نمی‌توانست وانمود کند که این بخش جالبی از جهان نیست.” مستقیماً از دفاع یک طرفدار متفکر از NFL

البته، علاوه بر آسیبی که صنعت سرگرمی بر وجدان عمومی ما وارد می‌کند، ادجی برنیاه نگران آسیب دولت به شهروندانی است که فکر می‌کند غیرقابل نجات است. “Chain-Gang All-Stars” در مورد غیرانسانی بودن حبس و مکانیسم های پیچیده ای که ما به جای بخشش و بازپروری می سازیم صادق است. در ادامه داستان، ادجی-برنیاه از پاورقی ها به عنوان پیوندی بین داستان و واقعیت استفاده می کند و به ما یادآوری می کند که مسخره گلادیاتوری او فقط یک جهش تراژیک کمیک از یک ترسناک آمریکایی موجود است. در پایین صفحه، او ممکن است تکه‌هایی از قوانین جزایی ایالات متحده یا کنوانسیون‌های ژنو را پنهان کند: مداحی برای قربانیان واقعی خشونت پلیس، سلول انفرادی و محکومیت نادرست. او استدلال های قوی برای لغو، از سوی خود مبارزان و فعالانی که از بیرون از آنها حمایت می کنند، و برای منطق وحشیانه علیه آن، که توسط گردانندگان این بازی ها بیان می شود، ارائه می دهد، که معتقدند آنها بازدارنده ای از جنایت هستند، نوعی تبرئه. برای کسانی که در غیر این صورت لیاقت آن را ندارند – و به راحتی، منبع غنی سازی شخصی خود هستند.

نویسنده ای که وظیفه ایدئولوژیک اما نه احساسی چنین رمانی را بر عهده داشت، ممکن بود به شخصیت های لاغرتر بسنده کند. اما ادجی برنیاه، در فصل‌های تند، از منظری به منظر دیگر می‌چرخد، همه آن‌ها را به راحتی فرض می‌کند و زندگی درونی شخصیت‌ها، به‌ویژه زندگی افراد زندانی را تا مرز پر می‌کند. این افراد احساس گناه دلخراش، و همچنین روال سلامتی، عاشقانه های بی ثبات، مفاصل خش دار، خاطرات محو شده زندگی غیرنظامی، رویاهای بیهوده خود را نیز در نظر می گیرند. جامعه ای که در آن زندگی می کنند آنها را با بدترین اعمالشان تعریف می کند، اما نویسنده این رمان از این کار خودداری می کند.


Giri Nathan نویسنده و یکی از بنیانگذاران Defector Media است.


CHAIN-GANG ALL-STARS | توسط Nana Kwame Adjei-Brenyah | 363 ص. | پانتئون | 27 دلار

Sadie Kirk

کارشناس فرهنگ پاپ. موسیقی نینجا. عاشق غذا. نویسنده. دوست حیوانات در همه جا. گورو معمولی بیکن.

Digital currencyبهترین مشاور کنکورخبربهترین اکستنشن مژه اصفهانبهترین سالن زیبایی تبریزبهترین سالن زیبایی اصفهانdigital currency tutorialdigital currency channelGuide to buying household appliancesدانشگاه
تماس با ما